هنر دختران سرزمين ريگ و باد

سيستان و بلوچستان، سرزمين ريگ و باد، آفتاب فراوان و زمين حاصلخيز است . سرزميني بركرانه كوير، دركناره ساحل ، كه از كم آبي مي سوزد؛ غنايي آميخته به فقر!
||||
زمين هاي ترك خورده يكي يكي با پاترولها و وانت ها عوض مي شوند و «تجارت» ، كشاورزي را زير لاستيك هاي خود پرشكن مي كند.
هنوز اما پيشه غالب مردمان كشاورزي است و شمار بسياري، بويژه زنان ، دلبسته صنعتي هستند كه در دستهاي آنان جاي مي گيرد. صنايع دستي در سيستان و بلوچستان نقش مهمي دارد.
زن بلوچ و سيستاني ، پابه پاي مردش ، كار مي كند؛
درخانه و در كارگاه! سوزن مي زند، سكه مي دوزد، حصير مي بافد و …
||||
سوزن دوزي ، سكه دوزي ، سفال سازي، حصيربافي و قالي بافي مهمترين صنايع دستي استان هستند. سوزن دوزي ، عموماً درناحيه بلوچستان انجام مي شود و پيشينه يي دراز دارد. دختران و زنان بيشتر بدان مشغولند و اصولاً سوزن دوزي به قصد تزيين جامه زنان و دختران صورت مي گرفته است. سازمان صنايع دستي براي گسترش اين هنر، در سالهاي گذشته تلاش كرده است تا تنوع بيشتري به محصولات آن ببخشد و هم اكنون روميزي ، لباده، كوسن، پشتي، آباژور و… نيز به كمك سوزن دوزي عرضه مي شود.
سكه دوزي، بيشتر مصارف تزييني و زينتي دارد. آيينه هاي ريز و درشت، پولك ، منجوق، خرمهره ، سكه صدفي و … دراين هنر، كاربرد دارند و از آن بيشتر در مراسم شادي و ازدواجها و جشن ها استفاده مي شود. نمونه هايي از سكه دوزي را بر گردن شتر و رختخواب عروس مي اندازند و تزيين مي كنند.
سفال سازي دربلوچستان با نام كلپورگان آميخته است. اين روستا در نزديكي سراوان است و بيش از سه هزارسال سابقه سفال سازي درآن وجود دارد. عموم سفال كاران اين روستا زنان هستند كه صرفاً با دست كار مي كنند و محصولات آن طرفداران زيادي در داخل و خارج كشور دارد.
براي حصيربافي از برگهاي نخل استفاده مي شود. طناب هاي حصيري در تكميل مبلمان ها استفاده مي شود و مصرف غيربومي زيادي دارد. اما ساير مصارف آن نظير سبد، سجاده، زيرانداز، كتوريا، ظرف آويز، كفش و كلاه نمونه هايي از اين هنر هستند. قالي و قاليچه به علت رواج دامپروري ، از كهن ترين هنرهاي دستي اين استان است. طرحهاي سنتي قاليچه هاي سيستان شهرت بسياري دارند و در بازارهاي فرش طرفداران زيادي را به خود اختصاص داده است.

Iran Newspaper