|
بلوچستان اینفو
موسيقي موسيقي سيستان و بلوچستان از جمله هنرهايي است به جهت شرايط خاص استان ،شاخص تراز ديگر استانها ،طي ساليان دراز گرمابخش شادي و شور مردم اين سامان بوده است سازهايي مثل قيچك ،رباب،بنجو،تنبورك ،دهلك و سازهاي ضربي ،مانند طشت و كوزه كه خاص منطقه است وسعتي در خور توجه به موسيقي اين خطه داده و به همراه دهل و سرنا از ديگر سازهاي رايج ،بويژه در در منطقه سيستان ،رونق افزاي محافل جشن و سرور مي باشد از انواع موسيقي در استان ميتوان موسيقي هاي رزمي ،مجلسي عرفاني و بزمي را نام برد ،كه بيان كننده غم ها ،شادماني ها حماسه هاو روحيه فداكاري ،تقوي ،وفاي به عهد ،حب وطن و ميهمان نوازي مردم استان است من خويشاوند نزديك هر انساني هستم . نه ايراني را به غير ايراني ترجيح مي دهم نه ايراني را به ايراني . من يك لر بلوچ كرد فارس ، يك فارسي زبان ترك ، يك افريقائي اروپائي استراليائي امريكائي آسيائي ام ، يك سياه پوست زردپوست سرخ پوست سفيدم كه نه تنها با خودم و ديگران كمترين مشكلي ندارم بل كه بدون حضور ديگران وحشت مرگ را زير پوستم احساس مي كنم . من انساني هستم ميان انسان هاي ديگر بر سياره ی مقدس زمين ، كه بدون ديگران معنائي ندارم
موسيقي سيستان و بلوچستان اصلاً دلم نمى خواست اين حرف را بزنم، هيچ وقت… ولى بنويس بد نيست. باور كن صداوسيماى دبى مرا با تمام اعضاى خانواده دعوت كرد كه به آنجا بروم… خانه و حقوق هم در اختيارم گذاشت… با خودم فكر كردم، كجا بروم؟ … چطور به جايى بروم كه بلوچستان نيست؟با چه نفسى در آنجا دونلى بنوازم، من وقتى مى توانم بنوازم كه دربلوچستان نفس بكشم. خجالت كشيدم دونلى را به غربت ببرم… اگر من به جاى مسؤولين بود، با هنرمندها طور ديگرى رفتار مى كردم، هركسى دلش مى خواهد نام و يادش زنده بماند… اگر اين طور پيش برود دونلى و شيرمحمد با هم رفتنى اند… و اين چيزى است كه آزارم مى دهد، بود و نبود شيرمحمد مهم نيست اما دلم مى خواهد دونلى زنده بماند… تا ابد… اينها را حتماً بنويس
|
سه شنبه نهم اسفند ۱۳۸۴ برابر با بيست و هشتم فوريه ۲۰۰۶ |
|
|