بيا تا گُل بَر اَفشانيم و مِي در ساغَر اندازيم

خوبان همه رفتند,دوستان همه رفتند,ياران همه رفتند

معلم مهربان , استاد گرانقدر، آقاي عباس پروين يکشنبه 18 دسامبر 2005 چشم از جهان فرو بست و هزاران نفر از دانش آموزان ,شاگردان و دوستداران خود را غمگين نمود

او يکي از خوبان ديارمان بود. او يکي از راهنمايان فرزندان ديارمان بود. او يکي از عاشقان زبانمان بود. رفتنش زود بود!! زنده ياد داراي ليسانس زبان انگليسي و ليسانس زبانشناسي بود . ده سال اول خدمتش را در تهران گذراند .اما عشق شديد به زادگاه باعث شد که محروميت و بدبختي را به امکانات موجود در پايتخت ترجيح دهد و روانه بلوچستان محروم و فراموش شده گردد و تا زمان بازنشستگي در دبیرستانهاي مختلف شهرستان ایرانشهر مشغول تدريس شود.عليرغم کهولت و بازنشستگي هرگز خدمات عباس براي بلوچ و بلوچستان پايان نيافت. - براي پيشبرد زبان نيمه جان بلوچي فعاليتهاي ديرينه خود را گسترده ترکرد.تحقيقات و پژوهشهاي زيادي را در اين زمينه , خصوصا در زمينه لهجه لاشاري گرچه پراکنده اما ازرنده انجام داد

مرحوم يکي از سخنرانان دعوت شده از بلوچستان در سومين کنفرانس بين الملي زبان بلوچي اپسالا سوئد سال 2005 بود.در آنجا ثابت شد که اراده اين مرد درزمينه فعاليتهاي فرهنگييش چقدر محکم بود.او رنجور و بيمار بود. متاسفانه روز سخنراني بيماريش شدت يافت-اما شدت عشق به زبان مادري در پيش او خيلي قويتر از اين بود. ميدانست که زبان بلوچي نيازمند چنين فرصتهاست.فرصت را غنيمت شمرد -اول دنبال بهبودي زبان رنجور مادريش رفت و بعد به فکر تسکين شدت بيماريش

روحش شاد و يادش گرامي باد

راديو بلوچي اف ام